علي بن الحسن الطبرسي (مترجم: هوشمند و محمدى)
53
مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى)
( 1 ) ( 139 ) 6 - امام صادق عليه السّلام فرمود : آسايش و راحتى در رضا و يقين است و غم و اندوه در شك و غضب خداوند . ( 2 ) ( 140 ) 7 - امام صادق عليه السّلام فرمود : قلم تقدير بر محبت خدا جارى شده ، هر كه را كه خداوند به رضايت انتخاب كرد گراميش داشت ، و هر كس را به غضب گرفتار كرد خوارش كند ، و رضا و غضب دو خلق از مخلوقات خداوند هستند و خداوند هر چه بخواهد بر خلقش افزوده مىكند . ( 3 ) ( 141 ) 8 - امام كاظم عليه السّلام فرمود : سزاوار است براى كسى كه غافل از خدا شد ، از عقب افتادن روزيش ناراحت نشود ، و خدا را در قضا و قدرش متهم نسازد . ( 4 ) ( 142 ) 9 - امام صادق عليه السّلام فرمود : بر آورده شدن حاجتهاى مردم در دست خداى عزّ و جل است ، و اسباب آن در دست بندگان ، هر كس حاجتش بر آورده شد بايد آن را از ناحيهء خدا با رضايت و شكيبائى بپذيرد . ( 5 ) ( 143 ) 10 - امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : فقط نااميدى با رضايت و غضب جمع مىشود ، هر كس به امرى خشنود شد آن را قبول مىكند ، و هر كس نپسنديد از آن كناره مىگيرد . ( 6 ) ( 144 ) 11 - امام رضا عليه السّلام از قول پدران بزرگوارش عليهم السّلام فرمود : در يكى از جنگها گروهى نزد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله رفتند ، ايشان فرمود : اينها چه كسانى هستند ؟ گفتند : اى رسول خدا ! اينها مؤمنين هستند . فرمود : ايمان شما به چه حدى رسيده ؟ گفتند : به صبر هنگام مصيبت ، و شكر هنگام تنگدستى ، و رضا به قضاى خدا . فرمود : دانشمندانى حكمتشعارند و نزديك است از مقام بلند همتشان خود پيغمبرانى باشند . ( سپس رو به آنها فرمود ) : اگر آن چيز كه مىگوييد هستيد ، پس آنچه را جايگاه خود قرار نمىدهيد بنا نكنيد ، و آنچه را نمىخوريد جمع نكنيد ، و بپرهيزيد از خدايى كه به سوى او بازمىگرديد . ( 7 ) ( 145 ) 12 - امام سجّاد عليه السّلام فرمود : صبر و رضايت در برابر مقدرات خداوند بالاترين طاعت و بندگى خداست ، و هر كس در آنچه دوست دارد يا ناپسند اوست صبر كند و راضى به قضاى خدا باشد ، خدا برايش چيزى را كه محبوب اوست يا ناپسند اوست مقدر نمىكند مگر اينكه خيرش در آنست . ( 8 ) ( 146 ) 13 - يكى از اصحاب هنگامى كه ايشان بيمار بودند - همان بيمارى كه بر اثر آن امام از دنيا رفت - نزد امام صادق عليه السّلام رفت ، امام را در حالى ديد كه بقدرى ضعيف شده بود ، گويا فقط سر مبارك آن حضرت باقى مانده ، آنگاه گريه كرد ، امام عليه السّلام فرمود : چرا گريه مىكنى ؟ گفت : گريه نكنم در حالى كه شما را به اين حال مىبينم ؟ فرمود : اين كار را مكن ، مؤمن در معرض خير است ، اگر اعضايش قطع شود براى او خير است ، و اگر هم مالك بين شرق و غرب شود باز هم براى او خير است .